Hardlopen

Daar rijden we dan, onderweg naar Apeldoorn voor de Asselronde van 25 kilometer.

IMG-20160207-WA0002

De één meer gespannen dan de ander. Het toilet is veelvuldig bezocht voor de kleine én de grote boodschap. De rugzakken zitten vol met water en gelletjes. We zijn niets vergeten en we zijn er klaar voor… toch?

De auto parkeren we bij het transferium aan de A50 en met de bus worden we naar de plek van bestemming gebracht. Onderweg hebben we mooi nog de tijd om onze nummers op te spelden. Bij de Grote Kerk stappen we uit en lopen naar Theater en Congrescentrum Orpheus. Daar gaan we nóg een keer naar het toilet en dumpen wat frisse kleding voor na de run.

En dan is het ook al tijd om naar ons startvak te gaan. We kunnen nog net een klaar-voor-de-start-selfie maken:

IMG-20160207-WA0007

Dan volgt de aankondiging dat we bijna gaan starten. Volgens de omroeper is deze run de ideale voorbereiding voor een marathon later in het jaar. Hij noemt er aan aantal en slaat zelfs de Muskathlon niet over! Hoe gaaf is dat, het begint al een begrip te worden.

Maar dan is het 11:45 uur. Tijd om te gaan! Caroline en ik lopen een redelijk gelijk tempo en lopen het eerste gedeelte samen. Agnes loopt haar eigen tempo. Van te voren had ik me niet echt verdiept in de route en dus ook geen rekening gehouden met de vele hoogtemeters (voor Nederlandse begrippen natuurlijk).
AsselrondeHoogteProfiel

Maar de route was erg mooi. We liepen door de bosrijke omgeving van Apeldoorn en Hoog Soeren en over de prachtige heidevelden van Assel. Het is zo goed om af en toe om je heen te kijken.

Ondanks dat de route zo mooi was, had ik bij kilometer 15 zulke zware benen. Dat ik echt dacht: ‘hoe ga ik op deze manier bij de finish komen?’ Stap voor stap, meter voor meter… gewoon door blijven lopen. Bij kilometer 16 nam ik een gelletje. Een beetje energie kon geen kwaad. Inmiddels was Caroline achterop geraakt. Die had het ook zwaar. ‘Hoe zou het met Agnes zijn?’, schoot er door mijn hoofd.
Ik bleef maar door lopen. Bij kilometer 20 werd ik ingehaald door een oudere man, grijs haar en een oranje shirt. Hij liep een lekker tempo, dit was mijn kans. Ik moest aanhaken. Blik op oneindig en achter dat oranje shirt aan. Dat lukte! Oké, vlak voor de finish was ik hem kwijt, maar zonder dat hij het wist, heeft hij mij echt ENORM geholpen. Het lukte me zelfs nog om er een soort van eindsprint uit te trekken!

In 2 uur, 23 minuten en 32 seconden was ik gefinisht. Finally!

Omdat ik geen idee had hoe ver Caroline achter mij liep, bleef ik bij de finish hangen. Na 5 minuten kwam ze aangerend. De topper! Een dikke omhelzing bij de finish leverde een hele mooie foto op!

Midwinter Marathon 2016

En toen was het wachten op Agnes. We hadden geen idee hoe het met haar zou zijn en hoe lang het zou duren.

Na 2:51:40 uur kwam ze over de finish. Wat een bikkel, ze heeft het gewoon gedaan! Ze moest even tot haar zelf komen en het duurde echt een tijdje voordat ze blij kon zijn met deze ‘overwinning’.

Maar het is ons alle 3 gelukt. Onze verste afstand ooit: 25 kilometer. Dat is inderdaad nog geen 42,2, maar we zijn over de helft en dat is echt wel een feestje waard!

Hardlopen

Zaterdagochtend reden Agnes, Caroline en ik al vroeg richting Veenendaal voor een ontmoetings- en sportmiddag van de Muskathlon. Na een korte tussenstop in Apeldoorn bij de Decathlon (♥) waren we er rond 11:45 uur. Van ons Team 13 waren er helaas maar 5 van de 9 personen. Desalniettemin leuk om elkaar weer te zien en bij te praten!

We begonnen met een gezamenlijk gedeelte van aanbidding en informatie over trainen en voeding. Hierna gingen we in verschillende groepen uiteen. Zo was er blok over sportfysio en een blok over sportbegeleiding. Voor de fietsers was er ook een blok om hun fiets na te laten kijken.

Toen was het tijd om naar Ede te vertrekken. Hier ging ieder in zijn eigen discipline sporten. Agnes, Caroline en ik gingen voor een rustig rondje door het bos van 5 km. Dit als voorbereiding op de Midwintermarathon van een dag later.

Agnes, Caro en ik

Het was een lekker rondje. Wel wat modderpoelen hier en daar en daar moest natuurlijk wel door heen gerend / gesprongen worden.

Ruth bos

We hadden de mazzel dat fotograaf Martin de Jong aanwezig was. Hij heeft deze foto’s geschoten. En… hij gaat mee naar Uganda. Dus daar zullen ook hele mooie foto’s gemaakt worden. Lucky me!

Zo kon er ook alvast een teamfoto gemaakt worden. Nou ja, teamfoto… een halve teamfoto ;).

Team 13

4 april staat de volgende en laatste informatieavond van de Muskathlon op het programma. Hopelijk is iedereen dan van de partij!

Natuur

2016-01-13 09.06.09

Get fast enough to get there, but slow enough to SEE

Hardlopen

De Ameland Adventurerun was een succes!

Afgelopen zaterdagochtend nam ik om 10:30 uur de boot naar Ameland. Die vertrok een kwartiertje later dan gepland door de enorme drukte. De boot zat propvol! Niet te zien natuurlijk, want iedereen zat binnen, behaaglijk warm.

2015-12-12 10.44.09
Na 3 kwartier meerde de boot aan. En weer een kwartiertje later was ik in Nes. Daar ging ik op zoek naar het hotel, waar mijn loopmaatje Caroline en onze supporter Henriëtte stonden te wachten. Na wat heen en weer gebel vond ik het hotel gelukkig. De halve marathon startte pas om 13:45 uur, dus we waren ruim op tijd. Daarom liepen we eerst nog een rondje door Nes en genoten van een lekker koppie thee.
Nadat we ons daar een beetje hadden klaargemaakt, moesten we echt nog even toiletteren (zenuwpoepje en plasje!). Helaas was het in het restaurant aardig druk bij de toiletten, dus kozen we er voor om toch weer terug te gelopen naar het hotel. En toen begon de tijd toch wel wat te dringen. Snel naar het startvak! Op zich op tijd, maar we hadden geen tijd meer voor een warming-up… En toen Caro ook nog een bezoekje aan een dixie had gebracht, stonden we eigenlijk helemaal achteraan. Ach ja, niets mis mee… Nog snel even een fotootje:

IMG_20151212_212738

En toen klonk toch nog heel onverwacht het startschot al! Here we go:

IMG-20151212-WA0019

Vanaf het begin zat ik er lekker in. De route was leuk met verschillende ondergronden, klinkers, asfalt, bos, strand, door de duinen over schelpenpaadjes en fietspaden.

21km2014

Om de 5 kilometer was er een verzorgingspost. Ik had 2 gelletjes voor onderweg, die ik rond de 9 en 15 kilometer heb opgegeten/opgedronken. Al met al ging het heerlijk. De eerste 10 km liepen we in 57:42 minuten (gemiddeld 5:47 min/km). Door alle duinopgangen en mul zand, was het niet een hele snelle tijd.

23090563224_0821af5a72_o

Maar gelukkig was er in het tweede stuk gelegenheid voor meer snelheid.
Tot kilometer 16 ging het allemaal prima. Vanaf daar voelde ik wel dat het zwaarder werd. Toch had ik de streeftijd van 2 uur in mijn hoofd. Dus ik zette door!
Uiteindelijk finishte ik in 1:56:35 (gemiddeld 5:32 min/km). Caroline finishte een minuutje na mij! Zij heeft het een stuk zwaarder gehad, dus supergaaf dat zij het ook binnen de 2 uur heeft gered!

En nu?… trainen voor de volgende run…

Uganda

Gisteren was er weer een informatieavond over de Muskathlon. Naast wat algemene informatie over het trainen en voeding, kregen we ook te horen waar we heen gaan in Uganda. We vliegen op Kampala, blijven daar een dag of twee en reizen dan door naar Kabale. Daar blijven we het grootste gedeelte van de reis. Wat een bijzonder mooie plek.

Afbeelding1
Ik kan me gewoon niet voorstellen dat ik hierheen ga. Zo onwerkelijk! En in dit gebied mogen wij de Muskathlon lopen. Hoe gaaf is dat!

De route ziet er als volgt uit:

Afbeelding3
Dit is trouwens 1 rondje van 21,1 km…  En dit is niet het enige, we lopen op hoogte, tussen de 1810 en 2257 meter (slik).Afbeelding4

Natuurlijk wist ik wel dat het niet makkelijk zou worden. Niet voor niets is de omschrijving van de Muskathlon: een ultieme uitdaging op extreme locaties, waarbij de deelnemers een significante bijdrage leveren aan de strijd voor gerechtigheid. Dus ja, echt verrassend is het niet, maar wel confronterend.

Gelukkig is de omgeving prachtig en er zullen (hopelijk) veel mensen langs de weg staan, dus genoeg afleiding.

Afbeelding2

Als laatste hebben we die avond kennisgemaakt met ons team (team 13), bestaande uit 10 vrouwen die gaan hardlopen en mountainbiken. Een leuke groep vrouwen van alle leeftijden. Ik ben erg benieuwd wat voor mooie, bijzondere, maar ook heftige avonturen we met elkaar gaan beleven.

Hardlopen

Laatst kwam ik een running-quote tegen op Pinterest: ‘The hardest part is walking out the front door’.

Heel toepasselijk voor een dag als vandaag, want dit was echt zo’n dag dat je liever thuis blijft: Filmpje kijken, kaarsjes aan, dekentje over je heen en relaxen maar. Maar helaas, er stond een duurloopje van 10 kilometer op het programma. Dus ik heb braaf mijn hardloopkleren aangedaan, 10x buienradar gecheckt of de regenbuien al bijna voorbij waren en toen liep ik de voordeur uit. Het moeilijkste gedeelte had ik gehad!

Gelukkig was het niet koud en eenmaal buiten viel het echt mee.

2015-11-15 15.22.09

Ik liep naar een recreatiegebied in de buurt om niet alleen op een harde ondergrond te lopen, maar ook wat bospaden te pakken. Ik had me alleen niet gerealiseerd dat het één grote drassige bende met heel veel bladeren zou zijn.

2015-11-15 15.32.44

Hierdoor werd het een uitdagende run, met veel sprongen over plassen heen en helaas ook twee kletspoten. Maar ik heb echt genoten. Het lopen ging heerlijk, ondanks wat achillespees klachten. Ik ben erg benieuwd hoe het morgen zal zijn met deze klachten.

2015-11-15 15.42.00

In ieder geval hebben mijn schoenen hun best gedaan!

Natuur

Het gaat goed met ons goede voornemen! Al 2 weekenden achter elkaar zijn we gaan wandelen. Dit keer besloten we te gaan wandelen in een ander gebied. Meer open veld, minder bos en zelfs een paar meertjes.

2015-11-08 13.51.28

We begonnen met de wandeling op een fietspad, maar al snel sloegen we af het veld in. Het was enorm drassig. Gelukkig hadden we de keuze uit 2 paden. De ene was echt niet te doen, maar de andere was met hier en daar wat modder prima te doen! We kwamen langs een schaapkudde.

Herfst-3

De zon deed zijn best, maar kwam niet echt door de wolken heen.

2015-11-08 14.13.41

Toch was het helder genoeg om mooie plaatjes te maken.

2015-11-08 14.31.18

Net zoals de vorige keer hadden we ons wel weer in de tijd vergist. We wilden niet al te lang lopen, het moest natuurlijk wel leuk blijven. En juist als je op wilt schieten kom je de mooiste plekken tegen, waar je toch echt nog even stil wil blijven staan en genieten!

2015-11-08 14.48.23

Waar zullen we de volgende keer terecht komen?

Natuur

2015-11-01 14.34.13

Wat kan ik toch genieten van de herfst. Het is echt mijn favoriete seizoen, met de bomen in allerlei prachtige kleuren, veel paddenstoelen en echte FRISSE lucht om je heen. En als dan ook nog een zonnetje schijnt… Helaas was dat gisteren niet het geval, het was erg mistig! Toch hebben we ons nieuwe voornemen, om elk weekend ergens te gaan wandelen, niet laten varen. Het was heerlijk om buiten te zijn.

Herfst

We baanden ons een weg tussen de bomen door en lieten het pad voor wat het was op zoek naar allerlei verschillende soorten paddenstoelen.

Herfst-2

Tot we op een gegeven moment ons afvroegen waar we waren. Na Google Maps te hebben geraadpleegd, kwamen we tot de conclusie dat we toch wel een beetje erg ver bij de auto vandaan waren. Dat werd dus flink doorstappen.

Al met al hebben we 2 uur in het bos gelopen. Iets langer dan verwacht, maar echt genoten.

 Herfst

Helaas voor mij stond er daarna nog een duurloop van 1 uur en 25 minuten op het programma. Terwijl de mannen voor de TV hingen met wat lekkers, hees ik mij in mijn hardloopkleding. En daar ging ik weer… Toch viel het me helemaal niet tegen. Blijkbaar is een lange wandeling een hele goede warming-up, want het hardlopen ging heerlijk. De volgende keer moet ik me wel iets beter zichtbaar maken, want lopen in de mist terwijl het donker wordt met alleen een veiligheidsvest en een (flikkerend) lampje is toch wel wat gevaarlijk. Lesson learned!

Haken

2015-08-10 15.48.40Begin augustus begon ik met deze bollen garen van de Hema aan een nieuw deken. Eerst had ik nog geen idee wat het zou gaan worden. Op Pinterest heb ik van alles voorbij zien komen, maar niets waarvan ik dacht: ‘Dat is het!’

De Sunburst Granny was wel favoriet en omdat ik niet iets beters vond op dat moment, begon ik met het eerste vierkantje. Even puzzelen qua kleur, maar een grijs deken vond ik ook wel een keer leuk.

Dus daar ging ik, binnen op de bank en buiten in de zon: Rondjes maken om ze vervolgende via de join-as-you-go methode ze aan elkaar haken.

Deken

Ik had met mezelf afgesproken dat ik maximaal 10 rondjes haakte van 3 toeren en dan eerst ging alles afhechten. Dat heb ik volgehouden en wat ben ik daar achteraf blij mee! Afhechten is nou niet het leukste werkje en vooral niet als je bijna klaar bent.

Na ongeveer 2,5 maand en 130 vierkantjes vond ik het wel welletjes, voor de laatste keer met grijs alles aan elkaar haken. Nog een paar draadjes afhechten en het deken was klaar!

2015-10-30 15.35.23

Het deken is ongeveer 140 x 110 cm. Ik heb ongeveer 5 bollen grijze bol gebruikt, 3 denimblauwe, 2 lichtblauwe en iets meer dan 1 witte.

Ik ben er superblij mee en zal er vast veelvuldig gebruik van maken tijdens de komende herfst- en wintermaanden.

En nu… op zoek naar een volgend haakproject ☺!